Tradycje

Działając tu i teraz, na początku XXI wieku nie zapominamy o swoich korzeniach i przeszłości. Pamięć i kultywowanie historii, tradycji i swojej tożsamości jest podstawą do budowy lepszej przyszłości. Dlatego nasze działania bardzo silnie oparte są na harcerskich ideałach. Jako najstarszy szczep harcerski w Nowej Hucie na tej stronie chcemy pokazać swoją historię i barwy, z których jesteśmy dumni.

Barwy Szczepu

Nosimy chusty w kolorze zielonym. To kolor symbolizujący powiązanie ze światem harcerskim oraz przyrodą. Zielone tło jest także wykorzystane w naszej plakietce szczepu – jest to dla nas bardzo ważny symbol przynależności do szczepu. Osoby, które ją zdobędą, mogą czuć się prawdziwymi „Tęczowymi”. Na plakietce znajduje się także lilijka – znak harcerski. Pośrodku umieszczone jest pawie piórko – symbol Krakowa i Tadeusza Kościuszki, naszego bohatera.  Oczywiście piórko jest kolorowe, przypominające tęczę.

Wymagania na plakietkę szczepu:

  1. Jest członkiem jednej z drużyn Szczepu i regularnie uczęszcza na zbiórki przez okres m.in. 3 miesięcy.
  2. Ma zapłacone składki harcerskie.
  3. Zgłosił chęć zdobywania plakietki swojemu drużynowemu.
  4. Odwiedził m.in. 2 miejsca związane z bohaterem szczepu T. Kościuszki i sporządził z tych wypraw ciekawy raport ( karty do kroniki, fotoreportaż, itp. ), przedstawiając wyniki na zbiórce drużyny (szczepu).
  5. Zdobył min. 2 sprawności, w tym jedną związaną z turystyką.
  6. Wie kto jest komendantem szczepu, wymieni nazwiska i funkcje członków Rady Szczepu.
  7. Wie kiedy szczep otrzymał sztandar oraz zna podstawowe fakty z jego historii.

 

Historia Szczepu Tęczowy

Historia szczepu jest związana ściśle z istnienia środowiska harcerskiego przy Szkole Podstawowej nr 81.
Od początku istnienia szkoły (tj. 1952), działała w niej tzw. Organizacja Harcerska (podporządkowana ZMSP), jednak nie miała ona nic wspólnego z prawdziwym ruchem harcerskim. Szukając faktycznego początku szczepu należy cofnąć się do lutego 1957 roku, kiedy to komendant nowo utworzonego Hufca ZHP Nowa Huta powołał przy Szkole Podstawowej nr 81 dwie drużyny harcerskie o numerach 207 i 208.Jako pierwsza funkcję drużynowej 207 KDH była dh Hanna Szkudlarek, a pierwszym drużynowym 208 KDH  został dh Józef Mruk. W szczepie powstały także pierwsze drużyny zuchowe hufca – 1 DZ „Kubusie Puchatki” i 2 DZ „Dzielne Wisusy” oraz 4 DZ „Polne Kwiatki”. Kubusie i Kwiatki działają do dnia dzisiejszego. Najbardziej znanym instruktorem Szczepu, który wychował wielu instruktorów jest szanowana seniorka – druhna hm. Aleksandra „Ola „Hryniewiecka. W roku 1967 utworzono w ZHP szczepy. Pierwszą komendantką szczepu była druhna phm. Ewa Łacna. Dalej funkcje komendanta pełnili: phm. Włodzimierz Chwastek, phm. Anna Zemełka, pwd. Barbara Balon, phm. Elżbieta Bubka, phm. Aleksander Kawecki, hm. Andrzej Grabowski, phm. Piotr Salwiński i phm. Ewa Stokłosa. Obecnie funkcje szczepowego pełni pwd. Piotr Turbasa.

W roku 1977 przeprowadzono kampanię „Sztandar”, która zakończyła się wręczeniem sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski Szkoły Podstawowej nr 81 oraz przyjęciem przez szczep nazwy „Tęczowy”. W ciężkich czasach (lata 80 – te), sztandar ten został poświęcony na obozie w Borkowie (kieleckie). W okresie największego rozkwitu w szczepie działało 10 drużyn, w tym 6 zuchowych (łącznie ponad 220 członków). Co roku organizowano obozy letnie czy też zimowiska. Przez 50 lat istnienia przeprowadzono ponad 70 obozów, zimowisk i kolonii zuchowych. W latach 1978 – 82 święciły sukcesy drużyny harcerskie. Trzy razy pod rząd 207 KDH „Żagiew” pod przewodnictwem dh phm. Lucyny Biernat zdobyła tytuł „Drużyny Sztandarowej Chorągwi Krakowskiej”. Także 208 KDH „HAKRATURY”  trzykrotnie zdobywała ten zaszczytny tytuł. Drużyny szczepu brały aktywny udział w akcjach programowych hufca, chorągwi czy też ogólnopolskich (np. Rajd „Rodło”, „Arsenał” czy też Świętokrzyski). Harcerze i zuchy brali udział we wszystkich akcjach mających na celu wzbogacanie środowiska naturalnego w dzielnicy (m. in. w akcji „Sprzątamy Świat”) Dwukrotnie w latach 80 -tych szczep zdobył tytuł „WZOROWY”, przyznawany w Hufcu Kraków – Nowa Huta.

Niestety po latach tłustych przyszły chude. Zmalała ilość drużyn, odeszli instruktorzy, którzy nie mieli godnych siebie następców. Prawdopodobnie około roku 1993-4 doszło do rozwiązania lub zawieszenia szczepu przez ówczesną Komendę Hufca. Akcja wyglądała na specjalnie przygotowaną, gdyż natychmiast po rozkazie o rozwiązaniu szczepu ekipy z hufca zjawiły się w magazynach szczepowych i dokonały zaboru gromadzonego przez lata sprzętu obozowego. Sprzętem obozowym szczepu Komenda Hufca spłaciła długi wobec innych szczepów harcerskich. Jeden z namiotów udało się odzyskać w 1998 roku z szczepu Kolorowy dzięki uprzejmości hm. W. Ciastonia. Na szczęście kryzys trwał tylko rok
i od roku 1996 została odkryta nowa karta w jego historii. Harcerze starsi pojawili się w szczepie po rozszerzeniu terenu jego działania na XI Liceum Ogólnokształcące na os. Teatralnym. Stało się tak dzięki bardzo przychylnej dla harcerzy postawie dyrekcji szkoły. Aby godnie uczcić obchody jubileuszowe 40-lecia, w roku 1997 zorganizowano kampanię „40 Lat Szczepu „. Zuchy, harcerze i instruktorzy zdobywali specjalnie opracowaną plakietkę 40 – lecia, realizując związane
z nią zadania przez okres 4 – miesięcy. Jednocześnie przygotowywano się do uroczystej wieczornicy. Harcerze docierali do byłych drużynowych i instruktorów. Zbierano informacje na temat historii szczepu. Tydzień przed przed wieczornicą 40 – lecia, przeprowadzono bieg patrolowy dla wszystkich drużyn. W przygotowaniach do obchodów czynnie pomagali rodzice zuchów i harcerzy. Impreza jubileuszowa była bardzo udana. Na wieczornicy zasłużeni dla szczepu instruktorzy otrzymali pamiątkowa odznakę „Zasłużony dla szczepu Tęczowy”. Na kominku obecna była m.in najstarsza instruktorka szczepu, hm. Aleksandra Hryniewiecka.

Przez następne lata szczep rósł w siłę i rozrastał się. Swoim działaniem objął szkoły podstawowe nr 81 i nr 88, Gimnazjum nr 50 oraz XI LO. W roku 2001/2002 liczył 10 drużyn, w tym 3 zuchowe, 4 harcerskie, jedną starszoharcerską i dwie wędrownicze. Ale jak to w życiu bywa, znów nadszedł kryzys. Odeszli niektórzy instruktorzy, inni działali bardzo słabo i drużyny zaczęły zmniejszać swój stan a następnie się rozpadać. Odeszła najstarsza kadra, także po to aby pracować w komendzie hufca ( m.in. pwd. Dorota Czernek i pwd. Sławek Zaczyński ). 208 KDH „Hakratury” przekazał swemu następcy pwd. Piotr Grabowski. Jedna z najlepszych drużyn w hufcu zaczęła upadać. Rozwiązano 350 KDSH „Sokolica” oraz PDH „Białe Orły” (w SP nr 88). Szczep przestał jeździć na samodzielne akcje obozowe. Akcje letnie były przeprowadzone m.in w bazie w Pogorzelicy i Wilczu. W roku 2002 szczep obchodził uroczyście 45 rocznicę istnienia. Impreza była udana, chociaż nie tak jak poprzednia. Nastroje też nie były najlepsze, bo czas był dla szczepu niedobry. Gorzej już nie mogło być. W roku 2003 komendant szczepu podjął radykalną decyzję o podziękowaniu za pracę kilku starszym instruktorom szczepu. Okazało się szybko, że ta bolesna decyzja była trafna. Dzięki bardzo dobrej pracy drużynowej 335 KDSH Niewidzialni”,  pwd. Ani Koperczak, znaleźli się wśród harcerzy starszych kandydaci na przybocznych i drużynowych do gromad i drużyn szczepu. Odrodziła się 208 KDH pod wodzą druha Piotra Salwińskiego i 207 KDH Żagiew pod wodza druhny Kasi Pucułek. Kadry zaczęło przybywać na tyle, że już w roku 2006 w szczepie było 8 drużyn. W kadrze zapanowała dobra atmosfera. Wszyscy drużynowi zostali przeszkolenia na kursach. W roku 2006 znów zorganizowano samodzielny obóz pod namiotami w miejscowości Jabłuszek na Kaszubach.

 

Szczep dalej rozwijał się i rozrastał. w 2008 roku powstała nowa drużyna wędrownicza – Bastion39 prowadzony przez byłego drużynowego 335 KDSH „Niewidzialni” – pwd. Grześka Turbasę.  W 2012 dobiegł końca jej okres próbny i drużyna otrzymała numer, a jednocześńie zmieniła nazwę – stała się 336 Krakowską Drużyną Wędrowiczą „Bastion”. W międzyczasie pojawiła się kolejna drużyna, założona przez byłą przyboczną 207 KDH – pwd. Magdalenę Furtak. 346 KDH „Destemido” powiększyła grono drużyn harcerskich w 2010 roku. W kolejnych latach pojawiły się też nowe jednostki w pozostałych pionach – w 2014 Wojtek Szydłowski reaktywował „Hadrenalien” założne kilka lat wcześńiej przez Sebastiana Dąbka. Ta nowa drużyna starszoharcerska zamkneła swój okres próbny naprawdę szybko, bo już w 2015 roku i przyjęła numer 334. Najmłodszą jednostka szczepu jest 19 GZ „Kraina Oz” – powstała w 2015 roku z inicjatywy Joanny Cisło, wcześniej druzynowej 1 GZ i 4 GZ, a 29 lutego 2016 roku otrzymała swój numer.

Obecnie szczeo liczy 12 jednostek, ponad 200 harcerzy i ok 40 instruktorów (drużynowych, przybocznych i kadry szczepu).

Przyjaciele